Pas op de plaats om vooruit te komen

Hoe vaak in het leven neem je de tijd om even stil te staan en terug te kijken? Om te zien hoe ver je bent gegroeid en waar je staat? Vaak is daar een ingrijpende gebeurtenis voor nodig, zoals het krijgen van de diagnose borstkanker. En als je middenin het proces zit, dan overzie je nog niet waartoe het gaat leiden. Waar de eindstreep ligt van alle behandelingen, wat de effecten zijn van de medicatie, van het ziek voelen, van het tekort aan energie in je lijf.

Maar er komt een moment dat je merkt dat je iets meer kunt doen, dat er meer tijd tussen de afspraken in het ziekenhuis komt, dat je de laatste chemo of bestraling op de kalender afstreept of dat je ineens merkt dat je al een aantal jaren hormoonmedicatie slikt en ook daar de eindstreep in zicht is.

Heftige manier
Borstkanker krijgen is een heftige manier om een pas op de plaats te maken. De meeste vrouwen die ik coach, zeggen dat borstkanker hen ook iets heeft opgeleverd. Bijvoorbeeld tijd om over zichzelf na te denken, om over de invulling van hun leven na te denken, om te bedenken of ze nog wel blij zijn met het leven dat ze leefden.

Want in deze maatschappij word je eigenlijk geleefd. Na je opleiding ga je werken, kom je in een leuke werkkring of maak je carrière en stap je regelmatig over van baan. Je sticht tegelijkertijd een gezin, misschien ben je actief in sport. Je krijgt een vriendenkring, kinderen of huisdieren. En later wellicht je ouders om voor te zorgen. Voor je het doorhebt houd je honderd bordjes draaiende en heb je geen tijd meer voor jezelf. Je staat op de automatische piloot en eigenlijk weet je niet meer waar je eigen behoeften liggen.

Ballen in de lucht houden
Een ingrijpende levensgebeurtenis zoals borstkanker is een moment om jezelf te herijken. Noodgedwongen val je stil en kun je niet meer al die bordjes draaiende houden. Je bent niet meer de jongleur die alle ballen tegelijk in de lucht houdt en je moet -of je wilt of niet- een aantal ballen laten vallen. Dat betekent dat je keuzes moet maken. Wat vind je echt belangrijk en wil je blijven doen en wat vind je minder belangrijk?

Ik hoor van vrouwen dat zij beter in staat zijn hun grenzen te stellen en aan kunnen geven aan anderen. Dat ze het zich minder aantrekken als andere mensen hen niet leuk of aardig vinden. Dat ze duidelijker een eigen koers varen en daar gelukkiger van worden. Dat ze zonder schuldgevoel voor zichzelf en hun eigen passie kunnen kiezen. Dat ze, ondanks de beperkingen van operaties, behandelingen en medicatie, zich toch gelukkiger voelen en zichzelf terug gevonden lijken te hebben.

Als je zó naar je ziekte- en herstelproces kijkt, dan kan borstkanker een waardevolle aanvulling in je leven zijn. Dan kan een pas op de plaats een grote stap voorwaarts zijn.

Jouw gevoel weet het al
Als kind hoefden de meeste mensen zich niet af te vragen wat ze leuk vonden. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Maar de meeste kinderen doen waar ze zin in hebben, ze volgen hun gevoel en denken daar niet heel veel bij na. Ik ben ervan overtuigd dat als wij meer ons gevoel volgen en minder ons verstand, dat we ons gelukkiger gaan voelen. Vaak weet je gevoel wat goed voor je is en is het je verstand dat tegenspreekt of nog tegensputtert. Het verstand maakt rijtjes van voordelen en nadelen, maar het gevoel weet vaak al wat het beste voor je is.

Ik begeleid vrouwen die na de borstkanker zichzelf zijn kwijtgeraakt. Ik help hen de kracht in zichzelf terug te vinden. Misschien is dat wel een hele nieuwe kracht, waarvan je niet eerder het bestaan wist. Samen zoeken we naar zingeving, naar een passende invulling van je nieuwe leven. Want het leven 1.0 is voorbij na borstkanker en je staat nu in je leven 2.0. Soms is een pas op de plaats maken noodzakelijk om die transformatie door te gaan. En het klinkt misschien mooi, maar in de praktijk is het een hele opgave van vaak vallen en nog vaker opstaan. Van twee stappen voorwaarts en één stap achterwaarts. Van hoge pieken en diepe dalen.

Een steun in de rug
In moeilijke tijden is het dan fijn een steun in de rug te hebben, van je gezin, van familie, van vrienden, van buren, collega’s, hulpverleners. Als je er behoefte aan hebt, vraag dan zoveel mogelijk steun. Want een pas op de plaats maken met de hulp van mensen met wie je kunt praten over wat jouw diepste drijfveren en ook je diepste angsten zijn, is waardevol. Het kan een gift zijn, waar je de rest van je leven plezier van hebt. Dat is echte groei. Ik gun het je van harte.