Verbinding

Oktober stond in het teken van borstkanker en het vierde Borstkankersymposium was een mooie start daarvan. Wat fijn om ruim tweehonderd lotgenoten en medestanders aan te treffen in Doorn. Om verhalen uit te wisselen, elkaar te ontmoeten, te verbazen, te lachen en te huilen. Allemaal herkenbare verhalen en toch zo uniek. Het thema van het symposium was Gehoord Worden.

Om gehoord te worden heb je iemand nodig. Er moet een luisteraar zijn, die oprechte aandacht voor je heeft. Daarmee maak je verbinding. Als je niet in verbinding bent, is er geen communicatie mogelijk. En hoe beter jouw verbinding met jouw hulpverleners zijn (artsen, chirurgen, verpleegkundigen, psychologen, coaches noem maar op), hoe beter je je verhaal kwijt kan. Je kunt dan gezamenlijk zoeken naar de beste oplossingen voor jou tijdens je ziekte- en herstelproces.

Workshops geven
In de aanloop naar het symposium werd ik getroffen door een herseninfarct. Gelukkig heb ik nauwelijks restverschijnselen, maar ik ben ontzettend moe, kan me moeilijk concentreren, kan niet switchen tussen verschillende zaken en kan geen twee dingen tegelijk doen. Deadlines zijn een ramp, want ik vind het lastig om zaken te plannen en overzicht te houden. Eigenlijk vergelijkbaar met mijn periode na de chemo.
Aangezien ik had toegezegd twee workshops te geven, groeide er een grote knoop in mijn maag. Ik wilde heel graag de wandelworkshop geven, om mensen kennis te laten maken met de kracht van de natuur en leren loslaten. En ik wilde heel graag de tips uit mijn boek Borstkanker… en nu?! vertellen en horen waar de aanwezigen veel aan hadden gehad tijdens hun proces. Maar ik wist dat het niet zou lukken op zo’n korte termijn twee workshops voor te bereiden.

Hulp vragen
Ik besprak het met de maatschappelijk werker in het ziekenhuis en die zei: “Je kunt het afzeggen”. Ja, makkelijk gezegd, maar dat wilde ik niet. En toen bedacht ik mij: als ik nu eens hulp vraag. Diezelfde week belde ik twee collegacoaches bij kanker. Miranda Kalksma is positiviteitscoach en coach bij kanker en Martha Wieling is coach bij kanker gespecialiseerd in het begeleiden van naasten en wandelend coachen. Dat was een mooie match: een positiviteitscoach terwijl mijn boek start met het hoofdstuk Positiviteit en een wandelcoach om de wandeling over te nemen. Ik durfde hen te vragen en natuurlijk zeiden ze volmondig JA. Zodoende hoefde ik alleen maar aan te sluiten bij de workshops, mezelf voor te stellen en het lekker mee te beleven.

Vrouwen zijn niet goed in het vragen van hulp. Ik vind het zelf ook moeilijk. Ik ben niet zwak! Ik ben een alleenstaande moeder en heb voor hetere vuren gestaan. Ik kan zelf mijn boontjes doppen. Maar ik heb in de loop van de jaren geleerd dat het juist sterk is om je kwetsbare kant te laten zien, om hulp te vragen. En zeg nou eens eerlijk, als een vriendin of vriend je om hulp vraagt, dan vind je het toch ook fijn om te kunnen helpen? Dus als jij hulp vraagt, vindt degene aan wie je het vraagt hoogstwaarschijnlijk ook heel fijn om iets voor je te kunnen doen. Hóe je het beste hulp kunt vragen (zowel voor jezelf als voor degene waar je het aan vraagt) kun je lezen in mijn boek.

Borstkankersymposium
Terug naar het symposium. Wat een mooie dag heb ik beleefd. En niet alleen ik, want de aanwezigen gaven een 8 als score voor de dag! Dat is alleen maar mogelijk door jullie eigen aanwezigheid en inbreng. Want jullie hebben jullie opengesteld, jullie verhalen en ervaringen gedeeld en die van anderen gehoord.

De Stichting Jij Speelt de Hoofdrol, die het symposium organiseert, heeft als motto: van en voor patiënten. Dat zag ik mooi terug in Doorn. Ik hoop een ieder volgend jaar, tijdens het vijfde symposium, opnieuw te ontmoeten, te verbinden en te horen hoe het dan met iedereen gaat.